Perikelen achter de schermen

http://thegreatmuseum-thefilm.com/

 

Het kan vreemd lijken om een documentairefilm te bekijken over een tentoonstelling of een museum – de hele eigenheid van de museumervaring bestaat er immers uit dat de bezoeker zich lichamelijk en multi-zintuigelijk midden in de tentoonstelling bevindt – maar we worden er tegenwoordig zowaar door overspoeld. In Kinepolis loopt bijvoorbeeld momenteel de cyclus Kunst in de Cinema, die het mogelijk maakt om succesvolle buitenlandse tentoonstellingen vanuit een luie zetel in de plaatselijke cinema te bezoeken.

Het laatste jaar werden dan ook heel wat documentaires geproduceerd over prestigieuze en beroemde musea, zoals de Hermitage, de Tate Gallery en het Rijksmuseum. Laatste in dit rijtje is Das grosse Museum, dat bijna twee jaar lang de vernieuwing en heropening van de Kunstkammer in het Kunsthistorisches Museum in Wenen volgde. Deze Kunstkammer telt meer dan 2.100 waardevolle objecten die in een twintigtal zalen tentoongesteld worden.

Nochtans gaat deze film niet over de bijzondere museumvoorwerpen die er tentoongesteld worden. De schijnwerper is juist gericht op de personeelsleden – van het kuispersoneel tot de algemene directeur – en op hun dagelijkse activiteiten in het museum. Die activiteiten lijken op het eerste gezicht niet zo bijzonder – er wordt geboden op een veiling, er worden motten geteld, de nieuwe visuele identiteit van het museum wordt bediscussieerd, een medewerker vertrekt op pensioen, etc…

De perikelen achter de schermen geven echter ook inzicht in de problemen waarmee musea vandaag geconfronteerd worden en de uitdagingen waarvoor ze staan. De museummedewerkers worstelen duidelijk met de vraag hoe ze ervoor kunnen zorgen dat het museum een relevante plek is voor een hedendaags en internationaal publiek. Ze beseffen maar al te goed dat de collecties die er bewaard worden geweldig zijn, maar dat er soortgelijke collecties te vinden zijn in de grote cultuursteden elders.

Dus worden de grenzen afgetast tussen kunst, nationale identiteit, politiek en toerisme. Zo geeft een medewerker te kennen dat hij gebukt gaat onder het gewicht van de Habsburgse geschiedenis, waarop een collega laconiek antwoordt dat de Aziatische toeristen er nu eenmaal gek op zijn. Het departement marketing is op zoek naar een moderne identiteit die toch aansluit bij het verleden: “stijlvol, zelfbewust, aangrijpend, verwelkomend”. “Nou ja”, grapt een personeelslid, “dat werkt ook voor tandpasta”.

Deze documentaire geeft geen pasklaar antwoord op de vraag hoe een museum vandaag relevant kan zijn, en oordeelt ook niet of de antwoorden die het museum voorstelt wel functioneren. Er wordt eigenlijk helemaal geen commentaar gegeven, er werden geen interviews afgenomen en er speelt zelfs geen muziek bij de beelden. Dit is een trage film met krachtige visuele beelden, een film die observeert, en die de kijker rustig zelf conclusies laat trekken.

Praktisch: http://thegreatmuseum-thefilm.com/ Te koop op amazon.co.uk voor iets minder dan zes pond (8 euro). Ook uit te lenen bij Muntpunt.

 

Een gedachte over “Perikelen achter de schermen

  1. Van tijd tot tijd kom ik weer eens terecht op je blog en ik geniet er enorm van welke onderwerpen je aanhaalt en de manier waarop je schrijft. Ik ben benieuwd naar je volgende berichten! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *