Kunstoase in Brazilië

DSC02809

Het is zomer en eindelijk vakantie! Ik had niet echt het plan om op deze blog over m’n reis naar Brazilië te schrijven, maar dat veranderde na een bezoek aan Instituto Inhotim. Het was misschien wel de meest bijzondere ervaring die ik ooit had in een ‘museum’, en die deel ik graag met jou.

DSC02843

 
Instituto Inhotim is het grootste openlucht museum ter wereld, meer dan 100 ha groot. Als wij hier in België aan een openlucht museum denken, dan komt meteen Bokrijk in beeld, maar Instituto Inhotim is anders. Hier geen historische boerderijen, ambachten en tradities, wel een geweldige mix van palmbomen, exotische bloemen, hedendaagse kunst en strakke architectuur.

DSC02809
Instituto Inhotim is het geesteskind van Bernardo Paz, een Braziliaan die miljoenen verdiende door zijn mijn aan de Chinezen te verkopen. Die miljoenen investeerde hij in een kunstverzameling en in de aankoop van een immens terrein bij het stadje Brumadinho. Daar liet hij een prachtige botanische tuin aanleggen, en kleine galerijen bouwen om zijn kunstverzameling in uit te stallen – eerst nog voor het eigen plezier, maar in 2006 opende Instituto Inhotim voor het grote publiek.

DSC02862

 
“I want to create a place where people can come and work without being in a hurry, [where they can] live surrounded by birds, have fun, a place they can bring their lives to,” aldus Bernardo Paz. “It’s like Disney, which began life as a park and expanded. Only here it is something serious.” En ja, alle mogelijke voorzieningen zijn aanwezig om het de bezoekers zo aangenaam mogelijk te maken: golfkarretjes die vermoeide bezoekers rondrijden, heel wat eetgelegenheden, comfortabele zitbanken en een hippe museumshop.

DSC02856
En toch is Inhotim geen pretpark. Het is een plek waar hedendaagse kunst je raakt. Eigenlijk ken ik er niet zoveel van af – ik ben historica en voel me eerder vertrouwd met oude kunst – maar wat ik zag tijdens mijn bezoek raakte me. Soms ontroert kunst, zoals het werk op de foto hierboven, waarvan ik jammer genoeg de naam van de kunstenaar niet terugvind. Soms zet kunst dan weer aan het denken, zoals de onderstaande Narcissus tuin ontworpen door de Japanse kunstenaar Yayoi Kusama, grappig genoeg een uitverkoren plek voor selfies.

DSC02852
Wat ik vooral heel fijn vond, was hoe tuin, architectuur en kunst in elkaar overvloeien. Het vegetatiepaviljoen van Cristina Iglesias is een mooi voorbeeld: ze ontwierp een labyrint met barok bloemenmotief in een paviljoen met spiegels bekleed, midden in het bos. Het lijkt wel een geheime tuin, want je ontdekt het gebouwtje pas als je eigen spiegelbeeld gereflecteerd wordt op de muur. Of de boom uit brons van de Italiaanse kunstenaar Giuseppe Penone, die oprijst tussen de bomen van het park.

DSC02824
De foto’s doen eigenlijk geen recht aan de magie van de plek. Het is gewoon heerlijk om er een hele dag rond te wandelen, van het ene kunstwerk naar de andere galerij, van de orchideeëntuin naar de waterkant, langs twee aapjes die elkaar ontluizen. Er is gewoon zoveel te zien. We waren er een hele dag, en we bezochten minder dan de helft van de galerijen.

DSC02828 (1)

 
Inhotim is ook helemaal geen elitaire instelling. Wij waren er op een woensdag, en dan is Instituto Inhotim gratis te bezichtigen. Busladingen scholieren liepen er rond, maar het park is zo groot, dat dat niet echt stoorde.

DSC02844

 
Het goede nieuws is dat je niet naar Brazilië hoeft om dit ‘museum’ te verkennen. Dankzij Google kan je vanuit je eigen tuin, mits een internet verbinding, de collectie ontdekken. Wie er toch graag heen wilt, reist best naar grootstad Belo Horizonte, om van daaruit met de bus of met de auto naar Instituto Inhotim te rijden, een rit van 60 km. Opgelet: Inhotim is gesloten op maandag. De toegangsprijs is 25 reaal (7 euro), behalve op woensdag (gratis).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *